Westelijke Sluiernevel (Caldwell 34)
Op jacht naar de Westelijke Sluiernevel
Huidige faseOpnames maken
- PlanningHet doel, de compositie en de benodigde opnames voorbereiden.
- Opnames makenFoto's verzamelen tijdens één of meerdere opnamesessies.
- KalibrerenDe opnames selecteren, kalibreren en stapelen.
- NabewerkenHet gestapelde beeld uitwerken tot het eindresultaat.
- VoltooidHet eindresultaat en de geleerde lessen publiceren.
Een reis van meerdere sessies om de Westelijke Sluiernevel te verkennen en meer over astrofotografie te leren.
- Gestart
- 17-7-2026
- Bijgewerkt
- 29-7-2026
- Sessies
- 2
Als alles volgens plan verloopt, staat in dit gedeelte uiteindelijk een prachtige astro fotografische foto.
Als de geschiedenis zich herhaalt, zal er eerst enkele uren naar wolken worden gestaard, minstens één vergeten instelling, een indrukwekkende verzameling kalibratieframes en een hernieuwde waardering voor geduld.
Hoe dan ook deel ik de volledige reis—van het plannen van het object en verzamelen van de data tot het bewerken van de uiteindelijke foto. Elk project is een nieuwe kans om te leren, mijn workflow te verbeteren en iets beter te worden in het veranderen van piepkleine fotonen in iets dat het bekijken waard is.
Het object voorbereiden
Ik wilde zien hoe de Sluiernevel eruit zou zien met mijn huidige camera. Het heelal herinnerde me er beleefd aan dat de Sluiernevel werkelijk enorm is. Ik zal de nevel dus waarschijnlijk in twee delen moeten fotograferen.
Of misschien kan ik hiervoor een nieuwe 135mm-telescoop kopen… hmmm… 🤔
Nee Tim… focus!!Goed, het is besloten: ik koop de nieuwe telescoop… Ik bedoel.. ik fotografeer eerst de Westelijke Sluiernevel.
17 juli 2026
Sessie één
0 frames
De avond begon onverwacht helder, dus kort na zonsondergang begon ik mijn apparatuur op te stellen. Ik voerde naar mijn idee een redelijke pool uitlijning uit, met een totale fout van ongeveer 30 boogseconden. Dat vond ik voor nu goed genoeg, omdat ik al het gevoel had dat er snel bewolking zou komen. Het leek me mooi om in ieder geval een paar foto’s te kunnen maken.
Teleurstellende testopname
Na de pooluitlijning stelde ik het object in N.I.N.A. in en liet ik de montering ernaartoe draaien. Ik voegde een nieuwe sequentie toe en stelde alles in, inclusief het koelen van mijn camera—iets (wat ik om de een of andere reden nog nooit had gebruikt 😅). Voordat ik de sequentie startte, wilde ik minstens één testopname maken om te controleren of alles nog goed werkte.
Tja… wat zal ik zeggen: er ging iets mis. De testopname gebruikte dezelfde instellingen als de sequentie en had dus een belichtingstijd van 120 seconden. Ik weet niet precies wat er gebeurde, maar het is zeker geen goed teken dat de sterren duidelijk niet rond zijn. De haast tijdens het opstellen hielp vermoedelijk niet mee.
Ik heb geen verlichting in de achtertuin en had ook geen hoofdlamp. Daardoor besefte ik dat ik de apparatuur in het donker niet opnieuw kon opstellen. Het positieve gevolg is dat ik mijn volgende aankoop kende: een nieuwe hoofdlamp.
21 juli - Dag van nieuwe apparatuur!
Vandaag kwam mijn nieuwste astrofotografie-upgrade binnen: een gloednieuwe hoofdlamp. 😄
Niet precies het indrukwekkende stuk apparatuur dat mensen verwachten, maar waarschijnlijk wel het onderdeel dat de grootste kans heeft om een opnamesessie, en misschien mijn waardigheid, te redden. Ik kan eindelijk na zonsondergang opstellen zonder blind rond te tasten en te doen alsof ik weet waar alles ligt. Als extra voordeel hoef ik tijdens een sessie niet langer als een slaapdronken wasbeer door de achtertuin te navigeren.
Tot nu toe is het me gelukt het statief tijdens iedere sessie overeind te houden.
De hoofdlamp zou dat nog gemakkelijker moeten maken… tenzij deze aankoop natuurlijk het laatste ingrediënt was waarop het heelal wachtte. Als mijn volgende bericht met “Tja…” begint, weet je precies wat er is gebeurd.
23 Juli 2026
Sessie twee
100 frames · 120s per stuk
Na een kleine week sinds de laatste sessie, is een nieuwe heldere avond aangebroken. Dus het was weer tijd om mijn geluk op te zoeken op de Westelijke Sluiernevel. Hopelijk gaat deze sessie wat beter dan de laatste.
Opbouwen van de apparatuur
Vandaag wou ik iets nieuws proberen, gezien ik bij eerdere sessies opmerkte dat mijn initiële pool uitlijning niet heel denderend was. Om te proberen de montering richting de pool ster uit te lijnen gaf best wel een flinke uitlijningsfout.
Dus in plaats van de montering direct vast te schroeven aan de tripod, dacht ik: “Wat als ik voor nu alleen de montering vast zet, de initiële “Three Point Polar Alignment” (TPPA) doe om vervolgens de Azimuth fout op te lossen door de montering los te maken en deze te draaien.“
Ik had hier eerder aan moeten denken. Dit is veel makkelijker om de uitlijningsfout binnen één boogminuut te komen dan de gehele opstelling te verplaatsen, en hopen dat de tripod nog waterpas staat 😆
Een betere preview..?
Wanneer ik een poging deed om de volging fouten op te lossen, merkte ik dat de volging op de Azimuth lijn weg dreef. Elke seconden dreef het doel twee boogseconden weg. Na een tijdje geprobeerd te hebben de volging goed te krijgen vroeg ik me toch af waarom dit nou kon gebeuren. Dus ik keek naar de afstandsbediening van de montering en zag dat de montering niet aan het volgen was.. wat een idioot.. 🫣
Nadat ik het volgsysteem had ingeschakeld heb ik de TPPA opnieuw gedaan, waarna het een stuk makkelijker was om de fouten op te lossen.. tenminste dat dacht ik..
Ik maakte een test foto van de nevel en deze zag er initieel best goed uit op een kleine resolutie. Maar tijdens het prepareren van de foto voor deze sectie zag ik een kleine volgprobleem. De sterren zijn niet rond..
Ik heb 100 foto’s geschoten deze sessie, en ik was erg nieuwsgierig over het resultaat tot dusver. Waardoor ik de 100 foto’s vluchtig bewerkt heb, het resultaat was best teleurstellend, maar goed, tijdens deze bewerking had ik geen idee van de volgproblemen. Dus ik vraag me nu af of ik de foto’s van deze sessie nog wil bewaren. Ook omdat de maan voor 80% zichtbaar was.